Hersenspinsels

Foto: Hanna Andersson (iHanna op flickr.com)

Vaak geef ik de inhoud weer in mijn eigen woorden. Het lijkt op parafraseren, maar dan anders. Ik vind het leuk om gebeurtenissen en feiten in mijn eigen logica te plaatsen, zodat slechts enkelen me kunnen volgen.
Als ik ‘s avonds op het balkon zit, want dat doe ik af en toe (en nee, ik rook niet), dan zie ik doodgewone dingen en daar koppel ik mijn eigen woorden aan.
Het stelt niet veel voor, maar toch vind ik het leuk om enkele voorbeelden op te schrijven. Hierbij een kijkje in mijn brein.

Het balkon op een achteloze dinsdagavond:

Wat trippelt ze daar lief. Onschuldig. Als een meisje van zes met twee vlechten in haar blonde haar en twinkelende oogjes, omdat ze net het speelgoed van haar broertje heeft afgepakt. Machtig en parmantig dribbelt ze op haar tenen over de kade, haar kont een beetje schuin. Ze heeft alles in de gaten, maar niemand ziet haar gaan. Muisjes bij de Maas opgelet, zonder waarschuw noch miauw speelt zij met jullie leven. En als iemand haar in de smiezen krijgt, kijkt ze lief en zorgeloos op met twinkelende groene ogen en legt ze haar poten over jullie heen. Ik heb niets gedaan.

Het balkon tijdens een naderende onweersbui:

Als een arend op zijn prooi duikt de onweerswolk Rotterdam binnen. Snavel naar beneden, ogen in vuur en vlam. Ik voel de wind van zijn vleugels en krijg kippenvel. Gehuld in flitsen, te trots om hard te rommelen. Wanneer voelt een prooi dat hij wordt aangevallen?

Ik heb iets met roofdieren geloof ik.

One Comment
  1. ….hoezo zeg je “het stelt niet veel voor”? heel mooi geschreven juist! Jammer dat het vandaag geen weer is om op je balkon te zitten (het stormt en regent nu) want ik wil wel meer van zulke kijkjes in je brein hoor.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>